GIPs en opendeurprojecten

25/03/2018 - 16:57

Heel wat klassen zijn op dit moment bezig met hun GIPs en opendeurprojecten.

Kom zeker op de opendeurdag langs om die projecten in het echt te zien.

Een overzicht:

De Aerox

De Aerox is de naam van de geïntegreerde proef van Arne Janssens, Timo Verbist en Ingvar Zappacosta uit het zesde jaar Industriële Wetenschappen.

In hun woorden:

“Het is een gemotoriseerd voertuig, een kruising tussen een fiets en een elektrische auto, zeg maar. Het heeft het comfort van een auto, en is zo mobiel als een fiets. Het is dus eigenlijk een ligfiets op vier wielen die ook nog volledig elektrisch is. De enige fysieke arbeid die hier bij komt kijken is het sturen van de fiets zelf. Het ideaal van deze fiets is om later een groenere wereld te hebben, waarbij alle auto’s over de hele wereld vervangen kunnen worden door elektrische voertuigen zoals deze.

Onze fiets is gebaseerd op de ligfietsen van vorige jaren, alleen wilden wij die een extra technologische toets geven door hem volledig elektrisch te maken. Op het einde van dit jaar gaan we er ook een race mee doen, Greenpower F24. Een race waarbij verschillende elektrische fietsen het tegen elkaar opnemen. Alle fietsen worden voorzien van dezelfde motor en batterijen, dus het is erg belangrijk dat ons ontwerp zo licht en aerodynamisch mogelijk is.”

REPRINT

Jens Homburg, Tibo Nelen en Andreas Desmedt (6TIW) werken aan REPRINT, een totaaloplossing waarmee ze een brug willen vormen tussen het milieu en nieuwe technologie. Hun doel is om petflessen en andere wegwerpkunststoffen te verwerken tot nieuw, bruikbaar basismateriaal voor 3D-printers. Op die manier kunnen kunststoffen die normaal op de afvalberg zouden belanden terug tot leven worden gewekt en toepassingen vinden in nieuwe projecten.

De jongens willen mislukte 3D-prints en andere afgedankte plastic onderdelen rechtstreeks omzetten in een bruikbare en afgewerkte 3D-printerdraad, hun filament. Het is een all-in-one pakket dat bestaat uit drie grote delen: de shredder, de extruder en het meet-en-regel systeem. Met de shredder verwerken ze groot materiaal zoals petflessen tot kleine, bewerkbare snippers die ze met de extruder versmelten onder hoge temperatuur en persen tot een draad. Zodra de draad de extruder verlaat wordt hij in een waterbad gekoeld en de diameter gecontroleerd met een meet-en-regel systeem. Een fout in de draaddikte kan immers later leiden tot problemen bij het 3D-printen. In een laatste stadium wordt de draad opgerold op een spoel, volledig klaar voor de 3D-printer.

 

De DeltaDriver

Emilie Francken en Lucas Hendrix van het 6de jaar Industriële Wetenschappen maakten de DeltaDriver. Dat is een Automatic Guided Vehicle, afgekort AGV, een moeilijke naam voor een voertuig dat zelfstandig een vooraf bepaalde weg kan afleggen en dat enkel aan het begin en het einde nog tussenkomst van een mens nodig heeft.

In hun woorden:

“Om de randvoorwaarden voor onze AGV te bepalen hebben wij een traject gekozen. Dit traject loopt van in ons projectlokaal (eerste verdieping in de E-blok) tot aan de drukkerij (aan de overkant van de speelplaats). Het voornaamste obstakel op het traject zijn de trappen in de E-blok, deze hebben dan ook een grote invloed op ons ontwerp.

Wij hebben dus ook niet gekozen voor gewone ronde wielen maar voor driearmige lobben. Wanneer de AGV de trap op moet, zullen de lobben synchroon draaien en ‘wandelt’ hij zo de trap op.

Zoals eerder al gezegd, heeft de AGV een weg nodig om te kunnen volgen. Een GPS-systeem is een optie maar zeer complex en dus praktisch niet haalbaar voor ons. We hebben dan besloten om de AGV een zwarte lijn te laten volgen. Dit is een eenvoudig systeem waarin infraroodsensoren het verschil tussen zwart en wit kunnen detecteren. Door constante bijsturing kan de AGV de lijn zoeken en volgen.

Het doel van ons project in schoolopzicht is papieren en kleine pakketjes vervoeren doorheen de school zonder onze tussenkomst. In de toekomst kan onze AGV, mits kleine aanpassing, gebruikt worden om pakketjes te vervoeren voor mensen met een fysieke beperking. Ook in de bedrijfswereld kan ons project nuttig zijn. Doordat de AGV trappen kan nemen, geeft dit een nieuwe dimensie aan orderpicking robots.”

De HEPTA+

De HEPTA+ is het project van Maxime Van den Bussche en Wout Van den Reeck.

In hun woorden:

“HEPTA+ is een robotarm die zeer sterk lijkt op een mensenarm. ‘HEPTA’ verwijst naar de zeven vrijheidsgraden die onze robotarm heeft. De ‘+’ verwijst naar de extra mogelijkheden die onze arm biedt tegenover een mensenarm.

Het doel van onze GIP is dat deze robotarm taken van een persoon kan overnemen. Hij kan ingezet worden bij gevaarlijke situaties zoals het werken met explosieven of gevaarlijke stoffen. Onze GIP draagt hierdoor dus bij aan een veiligere wereld. Mocht er iets mislopen bij deze gevaarlijke situaties dan is hooguit de robotarm kapot. Lichamelijk letsel is door onze GIP dan vermeden.

Verder kan onze GIP ook ingezet worden bij situaties waar een persoon vermoeid zou worden. De robotarm wordt aangedreven door motoren. Daardoor zal de arm dus continu kunnen blijven doorwerken

De robot kan ook heel saaie jobs uitvoeren. Dit omdat een robot geen emoties heeft. Nog een groot voordeel van de robot is dat hij zeer precies te werk gaat en een vaste hand heeft. Er valt natuurlijk nog veel meer over ons project te vertellen. Daarom zouden wij u iedereen graag ontmoeten op de opendeurdag. “

U kan hen vinden in het projectlokaal van de afdeling Industriële Wetenschappen.

Cocktailrobot

Stijn Van Bael en Lucas Hooft  maken een geautomatiseerde cocktailmachine.

Hoe gaat het in zijn werk?

Je duidt een cocktail aan, drukt op een knop en de ‘robot’ maakt een cocktail.

Shaken, not stirred uiteraard.

Drankautomaat

Het project  van Bilal Bouzammour en Douwe Wouters is een drankautomaat.

In hun woorden:

“We vertrekken vanaf nul om een drankautomaat te realiseren met zes verschillende bruisende of  of niet-bruisende  dranken. We kiezen voor een matrix drie horizontaal en twee verticaal en in elk vakje zitten twee dezelfde drankflesjes. Veel onderdelen van vorige eindwerken worden hergebruikt om zo de kosten te drukken en tijd te winnen. Andere onderdelen zijn zelfgemaakt of aangekocht.

Je komt bij onze drankautomaat en kiest een drankje waar je zin in hebt. Dit doe je door middel van een touchscreen paneel. De flesjes worden uit hun plaats geduwd door cilinders die op luchtdruk werken. Ze komen dan terecht in een bakje dat op en neer kan bewegen. Als het flesje in het bakje zit gaat het bakje zich zo laag mogelijk naar de grond verplaatsten. Deze beweging wordt verwezenlijkt door een motor die met een riem het bakje op en neer doet bewegen. Nadat het bakje aan zijn laagste punt staat dan wordt het drankje van links naar rechts verplaatst. Dit heeft hetzelfde principe als de op-en-neer beweging maar dan horizontaal. Zo wordt het drankje uit het bakje verplaatst en wordt het op een rustige manier afgeleverd aan de klant. Dit alles voorkomt dat drankjes open spatten zodra je het flesje of het blikje opendoet. We weten allemaal hoe onaangenaam dat kan zijn.”

Carpark


Jasper Janssens en Elias Digneffe maken voor hun GIP een carpark.

Met hun systeem kan een auto automatisch geparkeerd worden. Het is een zeer efficiënte manier van parkeren. Het heeft tevens ook zeer veel voordelen; het is snel en bespaart ruimte. Heel het proces wordt aangestuurd door een PLC-1200 en maakt ook gebruik van een touchpad.

In hun woorden:

“Eerst ontwierpen we heel het concept in Autodesk Inventor. Zo hebben we er direct een aantal grote fouten kunnen uithalen en was het makkelijker alle onderdelen zodanig te tekenen dat ze makkelijk gesneden konden worden door de plasmasnijder. Onze GIP is mechanisch zeer sterk; onze sterkteberekeningen hielden zelfs rekening met het kiezen van de juiste bouten. Elektrisch zitten we ook vrij goed. Afgezien van de PLC-1200 hebben we ook nog een hele elektriciteitskast te bedraden om alles juist aan te sluiten. We denken dat wat we ontwerpen in de toekomst in het dagelijks leven op grote schaal zal toegepast worden en we zijn blij dat we zoiets kunnen verrichten.”

Muziekdoos

Boud Goossenaerts en William Pietermans maken een muziekdoos. Zij baseerden zich op het project van Angelique Nagtegaal, (de Wintergatan Marble Machine) waar volledig mechanisch een melodie wordt gespeeld. Hun project wordt aangestuurd door solenoïdes en een motor met een reductie om de knikkers terug naar boven te transporteren.

3d Printer

Axel Hendrickx en Robbe Stinissen bouwen een oude in onbruik geraakte CNC machine om tot 3d printer. Het wordt een zeer grote 3d printer die op relatief korte tijd zeer grote stukken kan printen.

Geautomatiseerde vuilbak

Hamza Boulajhaf werkt aan een geautomatiseerde vuilbak die opengaat als je je hand tussen de 5 à 30 centimeter van de sensor houdt. De vuilbak werkt met een Brainbox FUN en wordt met een servo-motorhefboomsysteem aangestuurd . De brainbox FUN is geprogrammeerd met Flowcode. Als de sensor op de juiste afstand een hand detecteert, zal de hefboom 210° naar beneden worden getrokken. Hij blijft vijf seconden open en gaat dan terug dicht. De vuilbak staat perfect pas met een sokkel van roestvrij staal.